zondag 27 mei 2012

Zelfs haar naam is mooier

Ik zie haar naderen. Aan haar gedreven pas te zien, vermoed ik dat ze mij kent. 
"Dag lieve Vlinder", zegt ze, met de stem van een engel.
Ik had het dus goed. 
Ik zie haar vriendelijk gelaat. Haar ogen stralen zoveel liefde uit. Er gaat geen belletje bij mij rinkelen.
"Help mij even", vraag ik.
Dan zegt ze haar naam.
"Ik ben Maria", zegt ze lachend.
"Maria!" roep ik met grote verbazing.
Zelfs haar naam is mooier dan die van anderen met dezelfde naam.






Maria wandelde op een dag zomaar mijn leven binnen. Natuurlijk niet zomaar. Zoals niets zomaar in mijn leven gebeurt.
Maria leerde ik kennen op een plek waar plaats en tijd niet belangrijk zijn, daar waar wij ons ware zelf zien.
Sinds die dag is zij innig met mij verbonden. Zij is het zoveelste wonder dat mij zomaar in de schoot geworpen werd.

1 opmerking:

Nicole zei

Prachtig, Ellen!
Lieve groeten, Nicole