donderdag 24 november 2011

Onbewogen Rots



Als het leven even lastig is, zegt mijn Rots:
"Het is maar tijdelijk!"
Soms is dat geruststellend, soms ook niet.
Dan antwoord ik in een opstandig moment :
"Ja, het hele leven is tijdelijk!"
Het gaat hem niet voor de wind. De ene tegenslag na de andere. Van de ene baan naar de andere. Van een glanzende BMW naar een sleetse Alfa Romeo.
Als het tweedehandsje het onderweg dreigt te begeven en ik allerlei onheilspellende geluiden hoor, parkeert Rots hem in alle rust langs de kant van de weg. Nadat hij onder de motorkap heeft gekeken en voor mij onbegrijpelijke woorden mompelt, zegt hij:
"De motor draait in ieder geval  nog gewoon!"
Het is Rots ten voeten uit. Hij is de eeuwige optimist. Hij blijft onder alle omstandigheden de rust zelve.
Daar waar ik ook wel eens de donkere kanten des levens zie, schijnt hij met zijn lichte kijk op het geheel.
Zelfs op het moment, waarop de chirurg mij de allerzwartste woorden toesprak en mij nauwelijks nog een sprankje hoop liet, zag ik geen verslagenheid bij hem. Even, slechts heel even, zag ik zijn gezicht vertrekken, om daarna zijn, mij zo vertrouwd, gezicht te tonen, nagenoeg onbewogen, zoals het een rots betaamt.
"Het risico van leven is, dat je ziek kunt worden", waren zijn nuchtere woorden. 
In mijn momenten van wanhoop zei hij dat ik gewoon weer beter ging worden.
Rots maakt nagenoeg nergens een punt van, zelfs niet van mijn kanker.
Ik bewonder zijn levenshouding. Hij moet er mee geboren zijn. Het gaat hem zo gemakkelijk af. 
Tegelijkertijd bewonder ik alle mensen die met kanker te maken kregen of krijgen. Dan realiseer ik mij dat ik een van hen ben.

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Lieve Vlinder,

Eenieder met deze ziekte, of in haar of zijn omgeving zou zo'n Rots moeten hebben, gelukkig zijn er veel....Zo fijn, dat jij een Grote Sterke Lieve Trotse ROTS hebt...

En ja...deze ziekte is alom, er is mee om te gaan, al valt het heel vaak, heel zwaar...

Maar dan plotseling op een van die dagen... komt er een Vlinder voorbij.

Voor mij het symbool van fladderen en gelukkig zijn ook in die donkere dagen...

Vlinder, jij bent een voorbeeld voor anderen en als ik tegenwoordig ergens een Vlinder zie gaan mijn gedachten uit naar die velen mensen met kanker...

Jij bent zooo sterk....

Mar...

Petra zei

Mijn moeder had gelukkig ook zo'n Rots, helaas is ze er inmiddels al 20 jaar niet meer...

Ik vind je héél erg sterk, en ben gelukkig voor je dat je zo'n geweldige Rots hebt.

Liefs Petra

Musje zei

Wat heb je dit prachtig verwoord over je Rots en ja ik verloor mijn vader,de 2e vriend van mijn moeder en een vriendin van 40 jaar aan kanker en op het moment hoor ik het teveel om mij heen,Vlinder ik vind je een dapper vlindertje,liefs Musje.

Diny zei

Och lief kind toch,Ik ben en stille kijker al flink op leeftijd,
ik bewonder je en wens je veel kracht toe,en geniet van de moments

Fijne kerstdagen in je prachtig huis.

Diny vd Linden